Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wersja do druku nie jest już wspierana i może powodować błędy w wyświetlaniu. Zaktualizuj swoje zakładki i zamiast funkcji strony do druku użyj domyślnej funkcji drukowania w swojej przeglądarce.

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Incaspiza pulchra formerly HaemophilaPulchraKeulemans.jpg

…że ineczka wspaniała (na ilustracji) żyje tylko w Peru?

…który znajdujący się na Kremlu stół ma 6 m długości?

…gdzie w ciele człowieka występuje tętnica ślimakowa?

…czyja gąsienica wdrąża się do wewnątrz muchotrzewu?

…ilu wydań doczekała się poświęcona historii mormonizmu praca autorstwa Josepha Fieldinga Smitha Essentials in Church History?

Rocznice

27 stycznia: imieniny obchodzą m.in.: Elwira, Jerzy i Przybysław; Międzynarodowy Dzień Pamięci o Ofiarach Holokaustu
Okrągłe, dziesięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

624 ORP Czajka (8643095113).jpg

ORP Czajkapolski trałowiec bazowy z okresu zimnej wojny, jeden z serii dwunastu okrętów projektu 206F, przebudowany w latach 1998–2000 na niszczyciel min projektu 206FM. Jednostka mierzyła 58,2 metra długości, 7,97 metra szerokości i miała zanurzenie 2,14 metra, a jej wyporność pełna wynosiła 470 ton. Uzbrojona była w trzy podwójne zestawy działek automatycznych 2M-3M kal. 25 mm i bomby głębinowe, a ponadto była przystosowana do przewozu i stawiania min morskich. Okręt został zwodowany 17 grudnia 1966 roku w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, a do służby w Marynarce Wojennej przyjęto go 23 czerwca 1967 roku. Intensywnie eksploatowana jednostka, oznaczona znakiem burtowym 624, służyła początkowo w 13. Dywizjonie Trałowców 9. Flotylli Obrony Wybrzeża w Helu, a po jej likwidacji w 2006 roku została przyporządkowana do 8. Flotylli Obrony Wybrzeża. ORP „Czajka” czterokrotnie wchodziła w skład stałych zespołów obrony przeciwminowej NATO i uczestniczyła w wielu międzynarodowych manewrach oraz ćwiczeniach, likwidując niebezpieczne pozostałości po II wojnie światowej na wodach polskich i obcych. Okręt został wycofany ze służby w grudniu 2021 roku. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Macrotis lagotis - bandicut conejo.jpg

Wielkouch króliczygatunek ssaka, torbacza z rzędu jamrajokształtnych oraz rodziny wielkouchowatych. Występuje w Australii, jego zasięg występowania zmniejszył się w związku z działalnością człowieka i wprowadzonymi przezeń ssakami. Z wyglądu przypomina królika, ma długie uszy i miękkie, jedwabiste futro. Żywi się stawonogami, w tym zwłaszcza termitami, i pokarmem roślinnym. Rozmnaża się poligynicznie, po dwutygodniowej ciąży rodzi się od jednego do trzech młodych, które żyją dalej w marsupium otwierającym się ku tyłowi. Dojrzałość płciową uzyskuje w wieku pół roku. Wielkouch króliczy ma status gatunku narażonego na wyginięcie. Całkowita populacja liczy prawdopodobnie poniżej 10 000 dorosłych zwierząt i podlega ona spadkowi. Do zagrożeń zaliczają się drapieżnictwo oraz konkurencja przez gatunki sprowadzone przez człowieka, a także wypas zwierząt. Czytaj więcej…