Wikipedia:Strona główna/Wczoraj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Infundibulicybe catinus 52206.jpg

…dlaczego nie warto zbierać lejkówki miseczkowatej (na zdjęciu)?

…co było uzbrojeniem głównym krążownika Reina Regente?

…który transporter opancerzony ma być według założeń przez kilkanaście lat podstawowym środkiem transportu rosyjskich żołnierzy?

…że hiszpańskiego biegaczowatego opisano w bałtyckim czasopiśmie?

…która ineczka zamieszkuje zbocza z kaktusami, agawami i pują Raimondiego?

Rocznice

26 stycznia: imieniny obchodzą m.in.: Paula, Tymoteusz i Tytus; Dzień Australii
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Jorien-ter-mors-1262106171.jpg

Medalistki mistrzostw świata w łyżwiarstwie szybkim w wieloboju sprinterskim – zestawienie zawodniczek, które przynajmniej raz zdobyły medal mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim kobiet. Wielobój sprinterski w łyżwiarstwie szybkim składa się z czterech biegów – dwóch na dystansie 500 m oraz dwóch na 1000 m. Mistrzostwa trwają dwa dni, każdego dnia rozgrywane są biegi na obu dystansach. Za organizację mistrzostw świata w wieloboju sprinterskim odpowiada Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU). Pierwsze mistrzostwa odbyły się w 1970 roku. Najwięcej medali w wieloboju sprinterskim kobiet zdobyły reprezentantki Stanów Zjednoczonych – 38 – 13 złotych, 16 srebrnych i 9 brązowych. Drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów zajmują zawodniczki z NRD, a trzecie reprezentantki Niemiec. Najbardziej utytułowaną zawodniczką w wieloboju sprinterskim kobiet jest reprezentantka NRD, Karin Enke, która w latach 1980–1988 zdobyła sześć złotych i dwa srebrne medale. Najwięcej razy na podium stanęła jednak Amerykanka Bonnie Blair, w dorobku której jest dziewięć medali – trzy złote, cztery srebrne i dwa brązowe. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Bucculatrix thoracella E-MK-16501a.jpg

Czuprzykowaterodzina motyli z podrzędu Glossata i infrarzędu różnoskrzydłych. Obejmuje około 300 opisanych gatunków, zgrupowanych w czterech rodzajach: kosmopolitycznym Bucculatrix, południowoafrykańskim Leucoedemia oraz australijskich Ogmograptis oraz Tritymba. W rozwoju występuje nadprzeobrażenie. Larwy żerują na roślinach z około 30 rodzin. Wśród ich sposobów żerowania można wymienić minowanie liści i kory, szkieletowanie liści oraz indukowanie galasów. Owady dorosłe są głównie drobnymi motylami aktywnymi za dnia. Najwięcej gatunków czuprzykowatych stwierdzono w krainach nearktycznej oraz palearktycznej – po około 100. W Europie rodzinę reprezentuje ponad 50 gatunków z rodzaju czuprzyk. Czytaj więcej…