Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

2012-02-24 Tulasnella pallida Bresadola 201052.jpg

…dlaczego Międzyrzec Podlaski został upamiętniony w nazwie jednego z gatunków śluzowoszczki (na zdjęciu grzyb ten na drewnie)?

kiedy kurierzy byli atrakcyjni?

…jak pewne strojnogłowiki dzielą się obowiązkami podczas wysiadywania jaj?

…że Związek Obrońców Wolności został zlikwidowany przez NKWD w 1948 roku?

Rocznice

4 grudnia: imieniny obchodzą m.in.: Barbara, Jan i Chrystian
Okrągłe, dziesięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Antonio de Nigris (ur. 1 kwietnia 1978 w Monterrey, zm. 15 listopada 2009 w Larisie) – meksykański piłkarz włoskiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika, reprezentant kraju. Karierę na szczeblu pierwszej ligi rozpoczynał w CF Monterrey. Za sprawą bardzo udanych indywidualnych występów, bramkostrzelności, charakteru oraz silnego przywiązania do klubu zaskarbił sobie miano idola kibiców. Zdobył także nagrodę dla odkrycia sezonu ligi meksykańskiej. Po trzech latach na krótko odszedł do Club América, by stamtąd trafić do hiszpańskiego Villarreal CF. W kolejnych latach często zmieniał kluby w różnych krajach – głównie ze względu na specyficzne zasady transferowe rynku meksykańskiego – przez co był określany mianem „piłkarskiego obieżyświata”. W reprezentacji Meksyku zadebiutował w marcu 2001 roku w meczu towarzyskim z Brazylią (3:3), w którym zdobył efektowną bramkę z woleja. Już w następnym spotkaniu, eliminacyjnym z Jamajką (4:0), strzelił kolejne dwa gole. W 2001 roku został powołany na Puchar Konfederacji oraz na Copa América, gdzie Meksykanie dotarli do finału. Jego karierę piłkarską w wieku 31 lat przerwał śmiertelny zawał serca. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Mocny człowiek plakat.jpg

Mocny człowiekpolski film psychologiczny z 1929 roku w reżyserii Henryka Szaro i wyprodukowany przez Marka Majera Libkowa. Jest on drugą adaptacją powieści Stanisława Przybyszewskiego wydanej pod tym samym tytułem w 1912 roku. Jeden z ostatnich polskich filmów epoki kina niemego stanowi studium artysty, który przegrywa w walce z własnym sumieniem. Mocny człowiek powstał z inspiracji osiągnięciami filmowego niemieckiego ekspresjonizmu. Dzięki pracy operatorskiej Giovanniego Vitrottiego oraz wykorzystaniu szeregu filmowych środków wyrazu, film Szaro cieszył się opinią zrealizowanego wyjątkowo sprawnie warsztatowo, zwłaszcza w kontekście polskiej kinematografii dwudziestolecia międzywojennego. Po II wojnie światowej, gdy wszystkie kopie Mocnego człowieka w Polsce zostały zniszczone, film długo uznawany był za zaginiony. Dopiero w 1997 roku został odnaleziony w Belgii, a następnie sprowadzony do Polski. W 2006 roku ukazała się jego cyfrowo zrekonstruowana wersja. Czytaj więcej…